Actieve stage: Sint-Pieterscollege Jette

Ik moet eerlijk toegeven, een nieuwe klas een nieuwe juf was wel even wennen voor mij. Ik mis nog steeds mijn klasje in Anderlecht ook al waren die leerlingen zo een deugenieten en de leerkracht Juf 'Christel' die mij liet denken aan mijn juf van het lagere school. Wat vliegt de tijd toch snel. Je went je aan een klas en je moet al afscheid nemen, ik hou daar echt niet van. In Jette zijn de leerlingen heel afstandelijk maar zijn wel nieuwsgierig wanneer ik en Quinten les gaan geven. Ze zijn blij wanneer we er zijn en dat geeft mij een leuk gevoel. Ik wil vooral niet te streng zijn, ik wil een goeie indruk geven. Wanneer wij gingen observeren zagen we echt niet eenzelfde klas het was een totaal andere klas, de leerlingen waren aan het rondlopen, ze spraken Nederlands, ze zijn niet luidruchtig en  luisteren wanneer je aan het woord bent, de klas is een 1 klas, ze zijn altijd samen ze spelen ze praten samen. Iedereen is vriend met elkaar. Ja neen tis echt een andere omgeving, ze zijn meer vrij, ma als je de school ziet lijkt het wel een strenge school vooral als je bij het secretariaat moet doorlopen. Al die vragen die je krijgt, en die meneer vergeet altijd dat ik en Quinten stagiairs zijn. Onze juf noemt Juf Frauke ze is heel jong en geeft al 5jaar les. 12 Maart moesten we de stage stop zetten door de Corona maatregelen. Ik vond dat echt spijtig omdat ge begon net weer kennis te maken met u leerlingen en dan gebeurt er dit. Wanneer ik de juf ziet les geven dan stel ik mij altijd voor wat als ik daar nu zou staan, hoe is dat? Welk gevoel heb je daarbij? Maak het je trots?